User Settings

  • Background
  • Fade speed
  • Music
  • Text size
Choose a backgound theme.
Choose the speed the daily prayer fades between stages.
Choose music to play during the daily prayer.
Choose the size of the text for your daily prayer.

Сардэчна вітаем! Запрашаем вас затрымацца на некалькі хвілін у "Прасторы малітвы", каб пабыць з Богам – тут і зараз, перад экранам камп'ютара. У гэтым вам дапамогуць увядзенне ў малітву і ўрывак Святога Пісання, абраны на сёння.

Пачаць малітву »

Для разважання і малітвы на гэтым тыдні

Досвед Божай міласэрнасці

Пастава адказнасці за жыццё робіць нас здольнымі глыбей адчуваць Божую любоў. Бескарыслівая любоў Бога з’яўляецца адначасна любоўю патрабавальнай, цяжкай. Яна ставіць перад намі важныя і адказныя задачы. Бог, найлепшы Педагог і Настаўнік, сваёй любоўю заахвочвае нас да высілку і працы дзеля нашага ўласнага шчасця і дзеля дабра тых, каго даручае нашаму клопату і любові. Калі неабходна, Ён дакарае і настаўляе на розум, як чыняць добрыя бацькі.

Атрыманне Божага прабачэння не можа быць спажывальніцтвам міласэрнасці. Бог прабачае грахі, але запрашае чалавека да ахвярнай любові. З прабачэннем, поўным міласэрнасці (Я не асуджаю цябе), грэшнік атрымлівае наказ: Ідзі і адгэтуль больш не грашы! (Ян 8, 11). Разам з ласкай аздараўлення Езус не баіцца даць хвораму выразнае папярэджанне: Вось, ты выздаравеў. Не грашы больш, каб не здарылася з табою чаго горшага (Ян 5, 14). Калі мы прымаем гэтыя словы ў кантэксце бескарыслівай любові Бога, яны не раняць нас. Вымова перажываецца балюча толькі тады, калі яна ўспрымаецца як адкіданне. Айцоўская любоў Бога, аб’яўленая ў Езусе, перасцерагае нас, настаўляе, заклікае да духоўнага высілку, але ніколі не асуджае. Калі б мы затрымаліся на досведзе Бога, які проста любіць і нічога не патрабуе, мы маглі б лёгка ператварыць хрысціянства ў танную рэлігію хіпі.

Чаго Бог ад нас патрабуе? Па-першае, слухання: Першая такая: Слухай, Ізраэль, Пан Бог наш – Пан адзіны (Мк 12, 29). Па-другое, адказу: любі Пана Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёй душою тваёй, і ўсім розумам тваім, і ўсёю моцаю тваёй (Мк 12, 30). І адказ на любоў Стварыцеля выяўляецца не толькі ў адносінах з Ім, але і між сабой: Другая: Любі бліжняга твайго, як самога сябе. Няма іншай запаведзі, большай за гэтыя (Мк 12, 31).

Сутнасцю хрысціянскай адказнасці з'яўляецца не фармальнае пачуццё адказнасці, але няспыннае адгуканне на Божае слова, скіраванае да нас. Яго слова – слова любові, і адказ таксама павінен быць адказам любові. <…>

Чалавек, наталіўшыся бескарыслівай любоўю Бога, спантанна пачынае разважаць: што я даю Богу? У разважаннях пра грэх св. Ігнацый Лаёла заахвочвае рэкалектанта: “уяўляючы Хрыста, нашага Пана, перад сабой на крыжы, пачынаю размаўляць з Ім, запытваючы, як Ён, Стварыцель, дайшоў да таго, што стаў чалавекам, і перайшоў з вечнага жыцця ў часовую смерць і такім чынам сканаў за мае грахі” (ДП 53). Затым аўтар “Духоўных практыкаванняў” прапануе нам прыгледзецца да сябе і спытаць: “Што я зрабіў для Хрыста? Што я раблю для Хрыста? Што я павінен зрабіць для Хрыста? І, гледзячы на Хрыста ў такім стане, прыбітага да крыжа, паразважаю над тым, што прыходзіць на розум” (ДП 53).

Перажыванне сакрамэнту споведзі мае заключацца не толькі ў прыняцці любові, але таксама ў ахвяраванні яе Езусу і нашым бліжнім, асабліва тым, хто зраніў нас сваёй адсутнасцю любові. Прабачыць (а значыць, палюбіць “вінаватых нашых”) настолькі важна, што Езус сцвярджае: Божае прабачэнне будзе дзейным толькі ў тым выпадку, калі спачатку прабачым мы.

Юзэф Аўгустын SJ

Іншыя матэрыялы ад 'Прасторы малітвы'